CIAŁOpuszcza – Forma i Emocja

Zapraszamy na wystawę „CIAŁOpuszcza – Forma i Emocja” Ewy Woźniak.
Ciało przechowuje emocje, inspiruje, a zarazem stawia wyzwania i domaga się akceptacji. Tęskni za czułym i uważnym podejściem, dotknięciem, usłyszeniem. Nie jest obiektem do poprawiania czy kontrolowania, lecz obszarem doświadczania, odczuwania i kreacji.
Prezentowane instalacje przedstawiają fragmenty ludzkich ciał. Powstały jako rezultat spotkań z uczestniczkami oraz osobistej podróży artystki przez pytania o cielesność, piękno, emocje i uzdrawianie.
Projekt „CIAŁOpuszcza” wyrasta z potrzeby przywrócenia ciału jego naturalnego miejsca – takiego, jakie ma dzika, żywa puszcza. To przestrzeń, w której każda emocja, każde napięcie i każdy ślad doświadczenia mogą istnieć swobodnie, bez oceny i z szacunkiem.
W ramach projektu Ewa Woźniak prowadziła badania artystyczno- emocjonalne, zapraszając do nich osoby gotowe dzielić się opowieściami swoich ciał. Proces twórczy obejmował spotkanie, rozmowę i opowieść, masaż, ćwiczenia emocjonalne oraz tworzenie odlewów ciała. Zebrane w ten sposób doświadczenia artystka przekształcała w instalacje.
W centrum tej pracy znalazły się osobiste historie uczestniczek. Spotkania odbywały się w rytmie ich gotowości, potrzeb i granic. To właśnie ich doświadczenia – zapisane w geście, kształcie, słowie i formie – stały się tworzywem artystycznej transformacji.
Prezentowana wystawa jest kolejnym etapem projektu „CIAŁOpuszcza” – procesu, który pozostaje otwarty i nadal się rozwija.
Informacje praktyczne
14–17 września, godz. 17.00–20.00*
18–19 września – godziny otwarcia w dniu spektaklu „Swoje Ciało”, godziny otwarcia w dniu spektaklu „Swoje Ciało” podamy wkrótce (więcej informacji w wydarzeniu: TUTAJ).
*Istnieje możliwość rezerwacji terminów przedpołudniowych dla grup zorganizowanych pod adresem figurki@teatrfigur.pl
Teatr Figur Kraków ul. Sławkowska 14
Wstęp wolny
Ewa Woźniak
Scenografka, artystka wizualna, pedagożka teatralna i masażystka/somatyczka. W swojej praktyce łączy sztukę, pracę somatyczną i kontakt z naturą. Ciało traktuje jako żywą przestrzeń pamięci, emocji i doświadczenia – miejsce, które może prowadzić do zrozumienia, akceptacji, ukojenia i odtajania tego, co zostało zatrzymane.
Interesuje ją spotkanie procesów zachodzących w ciele z procesami obecnymi w naturze: wzrostem, rozpadem, regeneracją, przemianą i powracaniem do równowagi. Szuka między nimi zależności i wzajemnie wspierających się doświadczeń, które mogą stawać się tworzywem pracy artystycznej.
W kolektywie Samosiejki pracuje w bezpośrednim kontakcie z naturą, obserwując jej rytmy i zachodzące w niej procesy. Łączy doświadczenie somatyczne z działaniem artystycznym, poszukując przestrzeni, w której ciało i natura mogą wzajemnie się wspierać – przynosić ukojenie, uruchamiać zmianę, pomagać w rozumieniu własnych doświadczeń i stopniowym odtajaniu.
Tworzy scenografie, instalacje oraz projekty na pograniczu teatru, sztuk wizualnych i sztuki społecznej. Jej praca często wyrasta ze spotkania, osobistej historii i doświadczenia ciała, które następnie przekłada na język formy, materii i przestrzeni. Realizuje również projekty z zakresu pedagogiki teatru i sztuki społecznej oraz działania wspierające osoby uchodźcze i queerowe. Bliskie są jej perspektywy ekologiczne oraz praktyki oparte na uważności, czułości i szacunku dla indywidualnych granic.
Absolwentka scenografii na Academy of Performing Arts w Pradze oraz aktorstwa w Akademii Teatralnej w Białymstoku. Współpracowała m.in. z Teatrem Figur Kraków, Teatrem Pieśni Kozła, Instytutem Teatralnym i Brave Kids.
Projekt współfinansowany ze środków Miasta Krakowa.