O Teatrze Figur Kraków

Teatr Figur powstał 2007 roku jako niezależny teatr lalek, od tamtej pory działa na trzech polach teatralnym, edukacyjnym i społecznym. W pracy artystycznej przede wszystkim korzysta z środków teatru formy: cieni, lalek, animacji przedmiotu.

TEATR FIGUR to:

– Jedyny w Polsce profesjonalny teatr cieni. Teatr analogowy. Kameralny, poetycki, eksperymentujący z formą.

– Teatr lalek dla dorosłych oraz Teatr Figurki, czyli scena dla najmłodszych; repertuar TFK inspirowany jest komiksami, zdjęciami, twórczością Themersonów, kartką papieru.

– Wędrowny, niezależny zespół teatralny. 15 osób, bez sceny, biura, sali prób.

– Spektakle prezentowane na międzynarodowych festiwalach sztuki lalkarskiej i w najmniejszych ośrodkach kultury w Małopolsce. Waszyngton, Okulice, Seul, Tajpej, Skawinki, Psary, Bagdad i in.

– Działania artystyczno-edukacyjne z mieszkańcami osiedli, dziećmi, seniorami, rodzinami, społecznościami lokalnymi. Zarówno w mieście, jak i na wsi. Teatr cieni w oknach mieszkań, klatek schodowych, przedszkoli, w tramwaju. Czasem w lesie.

– Nieustanna próba budowania relacji szkoła-teatr, czyli Centrum Edukacji Teatralnej – kompleksowa oferta edukacji teatralnej dla uczniów, szkolenia z zakresu pedagogiki teatru dla nauczycieli, oraz oryginalne, estetyczne i dobrze zrobione spektakle w salach przedszkolnych.

 

Głównym środkiem wyrazu są światło/cień i lalka. TFK to teatr formy. Przez 10 lat eksperymentowaliśmy ze źródłami światła, materiałami, technikami animacji. Zrobiliśmy cienie 3D, znikające lalki, wykorzystujemy filtry polaryzacyjne, kolorowe odbicia, multiplikacje. Nasze najmniejsze ekrany cieniowe mają zaledwie kilka centymetrów, wymiary największego naszego ekranu to: 7×5 metrów. Przygotowaliśmy kilka dużych widowisk (z udziałem kilkunastu tancerzy, sztabu oświetleniowców i techników), ale preferowaną formą działań są kameralne spektakle dla grupy kilkudziesięciu widzów.

W spektaklach dla dzieci poruszamy ważne tematy – co to znaczy być dorosłym, co się dzieje z kotem po śmierci, dlaczego nie zawsze dostajemy złoty medal. W spektaklach dla dorosłych często rezygnujemy ze sztywnego podziału scena/widownia. Aktorzy grają „od kulis”, nie znikają za ekranem. A publiczność nie jest gdzieś tam schowana w ciemności – jest blisko; widzowie razem z twórcami przechodzą od ekranu do ekranu. Musi się chcieć.

A tego wszystkiego by nie było, gdyby w 2006 roku Dagmara nie spotkała Agaty Wilam – fundatorki i spiritus movens TFK.

Zespół


Nagrody


CZERWIEC 2012

główna nagroda w kategorii „kreatywność” na Międzynarodowym Festiwalu Teatru lalek UNIMA. Pokazywaliśmy tam spektakl „Zbrodnia i kara wg Heinricha Hofmana” w reżyserii Filipa Budweila

CHENGDU
GRUDZIEŃ 2015

nagroda indywidualna za reżyserię dla Dagmary Żabskiej i wyróżnienie za muzykę dla Tomasza Krzyżanowskiego za spektakl „Król Maciuś I” w Ogólnopolskim Konkursie na Inscenizację Dzieł Dawnych Literatury Polskiej

WARSZAWA